14.7.14

Todo se intensifica y adquiere un color que hacía tiempo que no veías más que en tus sueños

¿TE ATREVES A MEJORAR? 


Se suele pensar que las personas no cambian! Que cada uno es como es…y no hay más! Lo máximo que, al parecer, puede hacer uno mismo es adaptarse a su manera de ser, a su personalidad. Y, para muchos, eso es precisamente la felicidad! La capacidad humana de aceptar cada una de sus fortalezas y sus debilidades, sacándoles el mejor partido! Yo, a eso, le llamo adaptabilidad, no felicidad!
Así cada uno lleva a sus espaldas lo que le ha tocado en suerte en su historia y en su personalidad… aunque las más de las veces eso suponga una carga! Porque, a decir verdad, el ser humano es capaz de aguantar lo insoportable, tal es su grandeza y su poder! Pero, cargar por cargar, uno preferiría dejar atrás mucho de lo malvivido, no es así? Quedarse con lo aprendido y olvidar todo eso que aún pesa en nuestra vida y que, de vez en cuando, emerge en alguna situación inesperada!
Reconozco que durante bastantes años fui capaz de llevarme bastante bien conmigo mismo! Aunque llevaba una mochila llena de experiencias e historias no demasiado agradables, era capaz de ir a una velocidad de crucero bastante aceptable. Mi ego estaba encantado! Uno aprende incluso a correr con un lastre a sus espaldas! Aparentemente era todo un ser bien adaptado… aunque ahora me doy cuenta de que eso no me hacía feliz!

10.7.14

Es tiempo de mirar adentro, y trabajar internamente, a la par que actuamos externamente en consonancia con lo que de verdad queremos.

 ASUME TU RESPONSABILIDAD, 
NADIE LO HARÁ POR TI

“Como es arriba, es abajo; como es adentro, es afuera”
“Aquello en donde enfocas tu atención, eso crece”

Son hoy una retadora y desafiante comprobación de laboratorio en la Ciencia más avanzada, donde conforme a la Física Cuántica es el observador, con su actitud y expectativa, quien determina el resultado del experimento, de la experiencia, de su experiencia (también aplicado a nivel de colectivo).

La causa de algo que le sucede a alguien nunca está afuera, siempre está dentro del individuo. Y la suma de esas causas internas -de los miles de millones de individuos que integramos la Humanidad- está siendo infaliblemente reflejada en el exterior, en este panorama mundial actual. Vivimos en el gran salón de los espejos. Afuera vemos reflejado lo que llevamos dentro.

Por eso es tan importante aprender a escuchar y decodificar el contenido o significado real de lo que proyectamos a través de la palabra, para así poder ser conscientes de lo que albergamos y emitimos, de manera que, si ello no es armónico o acorde a nuestro deseo, podamos modificarlo antes de que se refleje o manifieste en nuestra vida.

 “No es lo que entra por su boca lo que contamina al hombre, sino lo que de su boca sale; (…) porque lo que de su boca sale, del corazón procede”. Mateo, 15:11-18 

Nuestras creencias o certezas, articuladas y manifestadas a través del verbo, crean nuestra realidad. Tal instrucción capital, junto a otras adyacentes o derivadas, formarían parte de una Única y Original Enseñanza, impartida desde tiempos remotos en muy diversos enclaves, grupos, culturas y civilizaciones.

8.7.14

En realidad crecer no es posible: Ya somos lo más grande que podemos ser.


QUÉ SIGNIFICA CRECER 

 

En realidad crecer no es posible,
porque ya somos lo mas grande que podemos ser.
Cuando decimos que queremos crecer,
en realidad lo que estamos necesitando hacer
es aceptar la grandeza que ya tenemos.
Entonces cuando decimos o sentimos que
queremos crecer, podemos preguntarnos
¿cuánto es lo que tengo que aceptar
para instalarme en ese lugar, en esa vibración
que presiento que me corresponde? …
Entonces crecer no es posible,
pero aceptar lo grande que somos sí es posible
y está en nuestras manos.
La distancia que hay entre donde te encuentra hoy
y el lugar donde quieres estar, no depende de tu crecimiento,
solamente depende de tu aceptación
de que eso ya es real.

7.7.14

Hemos venido a esta vida a ser felices y no a complacer a los demás

LAS VENTAJAS DE SER UNO MISMO


¿Quién no ha ocultado alguna vez su verdadero “yo” por miedo al qué dirán, por temor al rechazo o a ser criticado? Deseamos ser aceptados por la sociedad, y muchas veces no nos mostramos como verdaderamente somos sino que tratamos de dar la mejor imagen posible.

¿Merece la pena no ser uno mismo? Rotundamente no, porque hagamos lo que hagamos, nos mostremos como nos mostremos, siempre habrá gente a la que le caigamos mal. Entonces como de todas maneras vamos a tener a personas que nos critiquen, ¿para qué fingir ser alguien diferente?, hasta cualquier actor guapo y famoso va a tener un público en contra, sería poco lógico no ser uno mismo para tratar de agradar, porque eso jamás se consigue por completo.

Lo mejor de ser uno mismo es que además de que podemos ser auténticos y eso aporta bienestar, las personas que nos aceptan lo están haciendo por lo que somos de verdad, porque quien intenta agradar, tarde o temprano tendrá que dejar de aparentar.

Ser aceptado sin ser uno mismo provoca malestar, debido a que estaríamos reprimiendo una parte de nosotros y nos convertiríamos en esclavos de los demás, en cambio ser aceptado siendo uno mismo provoca una gran liberación.

4.7.14

Capaz de cambiar la realidad palpable, de hacerte andar caminos con una mirada diferente


¡QUE EXTRAÑO ES EL AMOR!



Capaz de cambiar la realidad palpable
de hacerte andar caminos con una mirada diferente
de llevarte a cometer locuras sorprendentes
incluso de gravitar y de abrazar lo inevitable.

De llevar a cabo sacrificios viscerales
de perder el control sin importarte cuando
de sonreír como un bobo y decir susurrando 
“Te amaré hasta el final de los finales”.

¡Que extraño es el amor!
Y... ¿Qué diablos lo provoca?
¿Que me hace desear tu boca
y morir en cada beso, corazón?
¡Que extraño es el amor!

3.7.14

Si me ves cansado fuera del camino, lleva mi mirada hacia mi destino.


SI ME VES CANSADO FUERA DEL CAMINO

Si me ves cansado y que no atino,
ya casi sin fuerzas para hacer camino.

Si me ves sintiendo que la vida es dura,
porque ya no puedo, porque ya no sigo

Ven a recordarme cómo es un comienzo,
ven a desafiarme con tu desafío.

Muéveme en el alma, vuélveme al impulso,
llévame a mí mismo.

Yo sabré entonces encender mi lámpara
en el tiempo oscuro, entre el viento frío.

Volveré a ser fuego desde brasas quietas,
que alumbre y reviva mi alma de peregrino.

Vuelve a susurrarme aquella palabra
del primer paso para un principio.

2.7.14

Aprende a agradecer tanto lo que llega a tu vida, como lo que la abandona, sin buscar más razones que lo ya vivido

LA GRATITUD EN LA VIDA


Dicen que es de bien nacido ser agradecido. Quizás sea verdad, pero lo único que se necesita para serlo es ser consciente de lo vivido. Cada vez que alguien aparece en nuestra vida, ya sabes, es por una razón, por un tiempo o para siempre. Y eso exige saber recibirlo y saber despedirse, llegado el momento! Porque la vida no es más que un continuo abrir puertas y cerrarlas, ya sean a oportunidades, a momentos o a personas…
Tal vez en eso radica vivir y entender la vida, más que intentar programarla o preverla. Hay momentos que la propia vida nos trae y que solo nos pide que sepamos aceptarlos. Recuerda que la vida sabe más de nosotros y de lo que nos conviene, que nosotros mismos, aficionados a buscarle razones y tiempos convenientes a todo. Si eres capaz de mirar por encima de lo que llega o se va, te das cuenta de que todo en ella tiene su profundo sentido, aunque a veces contravenga nuestros planes…
Cuando vives el hoy y ahora, aprendes a agradecer tanto lo que llega a tu vida, como lo que la abandona, sin buscar más razones que lo ya vivido. Cada situación de nuestra vida tiene su propia magia, si sabes y quieres verla… y eso no depende de su duración, sino de su intensidad y de las emociones que provoca. A veces solo un instante ocupa lo mismo que una vida entera! A veces la vida entera se vive como apenas un breve instante! Y es que en nuestra vida los mágicos instantes se suceden, uno a uno, a veces en silencio o muy sutilmente, por eso hay que vivirlos plenamente en cuanto llegan y duren lo que duren… sin intentar retenerlos!

1.7.14

Eres la única oportunidad que tiene el mundo de contar con alguien como tu

TU LUGAR EN EL MUNDO

Nadie en el mundo va a darte tu lugar si tú no lo ocupas primero. Al que elige con firmeza su papel nadie le dirige la vida ni le señala cuando debe entrar o salir; solo tú eres el director, guionista y protagonista de tu historia

No importa tanto en realidad si eres un actor secundario en la obra de otros, lo esencial es que seas el actor principal en la tuya, y también, en la medida de tu vínculo con el universo, participes de la evolución tanto individual, como colectiva.

Es irrelevante el tiempo asignado a tu papel, siempre será el necesario para que tu participación en el plan del Supremo sea la esperada, pero cuida de no equivocarte de escenario: el tuyo es aquel en el que se juega tu suerte, no la de otro, por apasionantes que puedan parecer las vidas ajenas. Esto que es tan necesario de ser consciente de ello, tiene que ver con la elección con plena conciencia de tu libertad en todos los niveles, que te llevará siempre a negarte a la aceptación de ese papel que muchos asumen para descansar de sus obligaciones: el de víctima. 

Indaga profundamente en tu interior cuál es tu proyecto de vida, cuáles son tus talentos, cuales los lenguajes con los que ansias expresarte, y luego actúa. No te limites a una sola forma de expresión, emprende la aventura de descubrir de cuantos modos puedes llegar a los demás con tu mensaje. Cada conducta es una forma de manifestación, no te limites al desempeño de un único papel en tu vida. Cambia, amplia tu experiencia, pruébate en cosas nuevas, ensaya algo distinto en tu casa, en tu trabajo, en tus pasatiempos, en la forma de vincularte con los demás, en tu búsqueda de tu divinidad y en el modo de amar a los que amas.

30.6.14

Si vols viure has d'estimar i això vol dir arriscar-se per a gaudir-ne fins a baix


 L’AVENTURA DE L'AMOR 



Una aventura molt ferma
on no hi manquen els sotracs
però no me la vull pas perdre
per que viure és això

Maldo per ser un bon amant
tot i estar a mercè del vent
que em mena allà on bufa
sense que hi pugui fer res

Però no deixo d'insistir
Un irreductible Sísif
empenyent la bola amunt
fins que em torna a caure avall