2.9.19

Només cal que ella s’ho cregui que és un veritable estel



UN ESTEL QUE NO S’HO CREU

Ella es veu poqueta cosa
potser per què ha patit molt
però és un ésser amb llum pròpia
que fa goig i resplendeix.

Jo que me n’he adonat
de fer-li veure no he parat:
La claror que escampa arreu
amb la llum de dintre seu

28.8.19

Reconocer las diferentes partes de que consta nuestra personalidad.

LA ACEPTACIÓN DE CÓMO SOMOS
Clave de la evolución consciente


Los sabios de todos los tiempos siempre nos han dicho, que no debemos rechazar lo que no nos gusta de nosotros, porque eso que rechazamos también somos nosotros.

Nos guste o no, bajo la máscara de nuestro yo consciente descansa, oculto y reprimido, un variado catálogo de emociones destructivas como la ira, el rencor, los celos... y partes repudiadas o reprimidas que conforman ese territorio arisco e inexplorado que la Psicología denomina “LA SOMBRA”.

Desde nuestra más tierna infancia, se nos fue indicando que eso que, a veces, sentíamos era “MALO”, por lo que no tuvimos más remedio que reprimirlo y ocultarlo en el fondo de nosotros mismos ya que, de otra forma, corríamos el riesgo de ser amenazados por castigos y devaluaciones dolorosas.

27.8.19

A veces lo tenemos ante los ojos. Solo basta con cerrarlos y mirar.



EL ÚLTIMO TREN

A veces encontramos la respuesta
en un sencillo sobre de azúcar.
A veces es tan evidente la propuesta
que no nos cuesta cambiar de ruta.
Y ver que en lo simple está lo obvio
sin necesidad de ver oprobio
donde no lo hay, nunca lo hay.

26.8.19

No aceptamos lo que somos y no podemos aceptar a los demás.

ESA EXTRAÑA OBSESIÓN POR CAMBIAR EL MUNDO

Reconócelo, quieres cambiar el mundo. No solamente quieres cambiarlo sino que quieres que todas y cada una de las criaturas que habitan en él sean distintas a como ahora son. Quieres que todo sea mejor, más limpio, más justo, más digno… Quieres salvarlo de él mismo porque se pierde, se gasta, se rompe, está a punto de estallar… Lo sé porque eso que sientes lo he sentido yo durante años hasta llegar a la necesidad de cambiarlo todo y darle la vuelta porque lo que veía me parecía devastador…

Te comprendo, sé que tus intenciones son buenas pero tengo que decirte algo difícil, algo que a mí me costó mucho aceptar y asumir… No vas a cambiar nada. No puedes controlar nada de lo que pasa ahí afuera. Ni las personas, ni las situaciones, ni siquiera a las plantas y las piedras. Ni eso. Intenta cambiar de lugar una planta y verás como con sus hojas siempre buscará el sol. Intenta ponerle diques al mar y verás cómo un día de estos lo inunda todo. Y con las personas pasa lo mismo. Intenta hacer que alguien cambie y si lo hace para complacerte, observa cómo se harta al poco tiempo o como se consume. Mira cómo estalla o como desaparece. ¿A qué precio logras retener un gorrión en una jaula?

23.8.19

Salir de lo malo conocido y apostar por todo lo bueno por conocer.

LAS AUTO-LIMITACIONES O AUTO-SABOTAJES
Los tiempos que corren son cada vez más exigentes y se vive muy deprisa, lo cual nos lleva a una peligrosa trampa… no tener tiempo para nosotros, para revisar a diario nuestras actuaciones y nuestras decisiones y no poder corregir lo que no esté bien y como consecuencia de ello nos llenamos de auto-limitaciones o también de auto-sabotajes.

Hay muchas frases trampa grabadas a lo largo de la vida en nuestro interior y una de las más peligrosas por ser altamente auto limitativa es la que dice: “así se ha hecho toda la vida”, que suele ir acompañada de otra igual de peligrosa, para justificar cualquier cosa que hacemos y no entendemos, que dice: “tú hazlo así porque todo el mundo lo hace”.

Y esta mañana no ha sido el habitual café el que ha conseguido despertarme del todo, sino una frase que he leído del genial Mark Twain y que me gustaría compartir:

“Cada vez que te encuentres del lado de la mayoría, es tiempo para hacer una pausa y reflexionar”

21.8.19

Somos creadores y creación rehaciéndonos en cada momento.



VIVO

Tiene la Luna voz y el Río risa.
Serenidad el Sol y la Arena prisa.
Vivo conmigo.
Y escucho, veo y siento el canto amigo.

Tiene la Mar destellos de sal y brisa.
La Música corazón y no hay premisas
para el camino.
Me siento, vivo y soy un peregrino.